01.25.09
Posted in Bacoor, Books, Group Presentation, Open Leter, Speech, Uncategorized, filipino at 5:11 am by franciskian
Global Financial Crisis, marami na ang naaapektohan ng krisis na ito. Marami nang tao ang nawalan ng trabaho dahil sa maaaring nagsara na ang kumpanya o factories na pingtratrbahuan nila.
Nag sisimula naring maapektuhan ang ekonomiya ng ating bansa ng pandaigdigang krisis nito. Pero, wala ba kayong naaalala sa kasaysayan na halos ganito rin ang nangyayari? Nag sasara ang mga Bangko, Nagsipaglugi ang mga Negosyo at dumami ang naghirap. Ito ay ang malawakang depresyon na naganap noong 1920’s na nagdulot ng kahirapan hindi lang sa Europa kundi maging sa Amerika.
Kung nakabangon ang Europa at Amerika deprisyong iyon, iigsabihin ay makakabangon din tayo. Ngunit kailangan natin ng pagbabago, hindi sa pamahalaan kundi sa ating pag-uugali na mas pinipili pa natin ang produkto ng ibang bansa kaysa sa sariling atin. Malalagpasan natin ang suliraning ito, magagawa natin iyon, na makabangon, makasabay sa malalaking bansa at mawala ang kahirapan. Ito ay kung tayo ay mag sisikap at mag tyatyaga lamang at hindi pipiliing tumambay lamang sa kanto na parang pensyonadong naghihintay lang ng tulong ng iba.
Magagawa natn ito, malalagpasan natin ito, hindi banta ang GFC sa ating pag-unlad. Kung tayo lang ay magsisikap. Hindi tamad si Juan, Si Juan ay masipag, matiyaga, at may dignidad.
-Juan dela Cruz
Bill Patrick Familara©
Permalink
01.10.09
Posted in Uncategorized at 11:24 pm by franciskian
Umaga noong mga panahon na iyon. Kami’y nag hahanda na para pumasok sa paaralan. Naligo muna ako tapos nagbawas…. alam n’yo kung ano ang nang yari? hehehhe… Biglang may daga na lumabas sa inidoro habang nakaupo ako…. nakakainis, nagulat…. kaya pala bago ako magbawas parang barado may daga pala na lumalangoy sa tubo… huh… nakakainis talaga….
Ganito kasi iyon, bago pa gumising ang lahat may daga na na nahulog duon sa inidoro tapos pinlash ng katulong namin…. malay ba namin na makakabalik pa yun…. heheheh…. at gumamit na sila naka pag bawas na ang mga kapatid ko na naunang gumamit sa akin ng palikuran…
hay nako sobarang nagulat talaga ako sa mga ngyari… at kahit apat na araw na ang nagdaan ay sariwang-sariwa pa sa mga ala-ala ko ang mga kaganapang iyon….
Pero na pagtanto ko na… kaya siguro sa bahhay namin nananahan ang mga daga ay dahil ang lupang tinitirikan ng Subdivision namin ay dating palayan na tinitirahan ng mga dagang bukid at ahas na ngayon ay nawawalan na ng bahay dahil sa ginagawang residential sites ang mga bukirin.
Yun lang… hehehehe… at kahit nakakainis ang mga ganung pang yayari ay may natutunan naman ako…
Hindi lahat ng mali ay nagiging tama, bagus ang mga tama ay nagiging mali kung hindi natin aayusin ang mga ginagawa natin.
Permalink